Çok katmanlı yapısı, çok iyi düşünülmüş dünyası, karmaşık mekaniği, anlatıyı taşıyan görselliği ve oyuncuda tekinsiz bir ruh hâli yaratan müzikleriyle hayatı güzelleştiren Blue Prince üzerine.

Hiç kimse mutlak iyi veya kötü değil. Olaylar ilerledikçe dünyalar, geçmişler ve amaçlar birbirine giriyor ve içinden çıkılmaz bir hâle geliyor. Epey punk bir çizgi roman! Her an her şey olabiliyor. Herkes ayrı bir cins. Hayashida’nın çizim üslubu da anlatıya paralel.

“Serbest salınımda, ayakları çok da
yere basmayan” bir film olan Queer vesilesiyle filmin yönetmeni ile
filmin senaryosunun temelinde yatan romanın yazarı üzerine.

Seri üretilen veya bire bir kopyalanabilen kültür ürünlerinin
az sayıda tüketilmiş olanlarının makbullüğü üzerine.

Senaryosu vasat olsa da keyifle oynanan CD Projekt Red’in
Cyberpunk 2077’si vesilesiyle estetiği, tekno-direnişçileri ve nostaljisiyle cyberpunk üzerine.

Sorunları “her pikseline, her kod satırına” sirayet etmiş seçim tabanlı oyun Detroit: Become Human,
androidler ve robotlar üzerinden ahlak dersi vermeye ilişkin.

Oyunlardaki arayüzler anlatıda o kadar belirleyici ve hayatı kolaylaştırıcı ki farklı ortamlara da sızmaya başladı. Bu durum isekai adlı anime alt türünde çok net görünüyor. Oyun okuryazarlığı büyük avantaj sağlıyor isekai izlerken.

« Son zamanlarda popülerleşen bazı oyunlarda strateji de anlatı da giderek sınırlandırılıyor ve bütün zafer koşulları RNG’ye bağlanıyor. Oyuncu tarafından sarf edilen efor en aza indirilirken bütün yenme koşulları toplanan eşyalara bağlanıyor. »

Rap müziğin Türkiye’de yaygınlaşan yeni icra türü ile on yıl öncesinin arabesk rap şarkıları arasındaki büyük benzerlik ve arabesk rap ile arabesk kültüründen beslenen rap arasındaki fark üzerine.

Keyif veren Resident Evil Village’dan hayal kırıklığı yaratan The Medium’a, sırtını anlatıya yaslamış bazı sürükleyici korku oyunları ve kimi karakterlerin sığlığı üzerine.

Tüm popülerliğine karşın Mark Z. Danielewski’nin House of Leaves’i kolay okunabilen bir kitap değil. Okurun aktif katılımını gerektiren metin, “tecrübeyi okumanın da ötesine taşıyan” bir ergodik edebiyat örneği.

« [A]slında yaptığımız onca boş şeyin yaradığı tek bir durum var: Yaptığımız şeyi bir kâğıda yazıp üstlerimize göstermek. Onlar da bu kâğıtları iş yaptırdıklarının ispatı olarak kendi üstlerine götürüyor. »

Medyadaki terör temsillerinin, korku ve şüphe ortamını körükleyen, klişe ve olumsuz tutumları sürdüren, karmaşık sorunları aşırı basitleştirebilen nitelikleri üzerine.

Sinemada, yıllar içinde toplumsal beklentiler, ekonomi, sosyal dönüşümler ve benzeri etkenlere bağlı olarak değişen tür tanımları ile
görmek istediğimiz “niş” şeyleri sunan “istismar filmleri” üzerine.

Kadın ve kadının temsili söz konusu olduğunda “Feminist olduğum düşünülmesin, ama…” diye söze başlayanlar, feminizmle aralarına neden bir mesafe koymak isterler?

Yine harika yazılmış bir hikâye: Acımasız bir korsan olma hayalini sürdüren Guybrush Threepwood “küçük orman canlılarını travmatize etmeye, meşhur korsanları kör kuyularda merdivensiz bırakmaya devam ediyor.”

Melodram, sevilesi kötüler, hiç de fena olmayan iyiler, giderek muğlaklaşan iyilik ve kötülük kavramları, ahlak savunuculuğu, kötülükten ziyade fayda gözeten düşmanlar ve masum-tecrübeli ikilemi üzerine.

Çocuklara kötü örnek olan bir
kahraman mı; yoksa gerçekleri gösteren toplumsal bir ayna mı? İlk ortaya çıktığı 1939 yılından bu yana Batman’in başına gelenler, hikâyelerinin ele alınışı ve karakterin algılanışı üzerine.

Yaratılan dünyanın fiziksel koşulları ve karmaşık tarihi o denli iyi kurulmuş ki, oyunun geçtiği zamana neler sonucunda gelindiği ve karakterlerin kişiliklerinin nasıl oluştuğu mükemmel bir şekilde yerine oturuyor.

“Eskiden tecrübe etmiş olduğumuz şeylerin, yeni versiyonlarından daha iyi olduğuna dair yıkılmaz bir inancımız var.” Bu inancın kaynağı geçmiş
özlemi mi?

Spoiler vermeden hakkında ayrıntılı yazılmasına imkân vermeyen, tek
bir hikâyesi olmaksızın iç içe geçmiş
çok sayıda anlatı içeren ve anlatı içinde kullanılması beklenmeyen unsurları “ürkütücü bir şekilde” oyuncunun karşısına çıkaran sürprizli bir oyun.

Sadece bağımlıları için yeni bir oyun tanıtımı değil, –kutu oyunundan bilgisayara– RYO’lara bir giriş: “1988 tarihli Pool of Radiance’dan günümüze kadar, sürekli yenilenen Dungeons & Dragons kural setleri oyun geliştiricileri için önemli bir başlangıç noktası.”

« [L]azer tabancalarla ‹temiz› bir şekilde savaşan bireylerin pazarlanması kafa derisini lime lime etmiş […] cinsiyetsiz bir varlığın insanlara grafik işkenceler uygulayarak gerçek hazza ulaşmalarını sağlamaya çalışmasına göre daha kolay. »

Merakla beklenen oyunlardan 
Twelve Minutes’i sinema ve edebiyattaki döngüsel kurgularla karşılaştıran bir inceleme: “Zamanda geri gidip geçmiş benliğimizi bilgilendirmek yerine
mevcut bilgimizle bir sürece yeniden başlamakla ilgili bir arzu.”

« Barbie ilk ortaya çıktığında mesleği modellikti. Yıllar içinde, ‹ Biz kızlar her şey olabiliriz › sloganıyla özgeçmişine astronotluktan voleybol koçluğuna pek çok meslek ekledi. »

« Esasen bir kültürün parçası olunduğunu göstermek için icat edilmiş etiketler artık o kültür üzerinde dışlayıcı bir hegemonya kurmaya, katı ve saçma kurallar koymaya yarıyor bence. » Siz kendinizi bir gamer olarak tanımlar mısınız?

Net bir kazanma-kaybetme durumu sağlamayan oyunlardan The Sims,
non-game olarak etiketleniyor.
Oysa bu tür oyunlar, oyuncularına bireysel anlatılarını yaratmakta çok büyük bir özgürlük tanıyor.

Oyun ortamını açıklamak için immersion’a karşılık olarak sıklıkla başvurulan kavramlardan biri presence. Oyuncunun bulunduğu yerden “başka bir yere ışınlanmasına” işaret ediyor. Oysa oyun deneyimi başka bir gerçeklik tarafından kuşatılmaya daha yakın.

« Oyun oynarken alternatif bir
gerçeklik aramıyoruz, kendi adımıza anlamlandırabildiğimiz bir tecrübenin peşindeyiz. Önümüze koyulan veya içine sokulduğumuz şey ne kadar gerçeğe yakın olursa olsun […] bir ruh hâlinin peşindeyiz daha çok. »

Bir oyunun tekrar tekrar oynanabilmesini sağlayan hangi nitelikleridir? Anlatı-mekanik tartışmasının ötesine geçip, oyunlarla kurulan ilişkilerin ve alınan hazların çeşitliliğini fark etmek daha iyi bir perspektif sunmaz mı?

H.P. Lovecraft ve Junji İto etkileri taşıyan oyunda, Japonya’nın Shiokawa kasabasının eski tanrıları yeniden uyanıyor ve dünya bir delilik sarmalına sürükleniyor.

Kol/bacak koparmak, zihin kontrolü,
ağ fırlatma, zehirli dikenler…
Şahane vakit geçirmek için gerekli
her şeyi sunan platform oyunu Carrion’u benzerlerinden ayrıştıran özelliklerden biri sürünerek ilerleniyor oluşu.

Post apokaliptik bir evrende ortaçağ silahlarını ileri teknolojiyle birleştiren bir oyunda, yıkılarak, ezilerek, aşağılanarak, parçalanarak ve
canlı canlı yem olarak hem güçlenmek
hem de kafa dağıtmak üzerine.

M.C. Escher, Frank Lloyd Wright
ve Tadao Ando’yu ilham kaynakları arasında gösteren William Chyr tarafından tasarlanmış keşif/bulmaca oyunu Manifold Garden, Öklid geometrisine sahip bir evrende “imkânsız geometri”yi kullanıyor.

Milyonlarca insana çalışma imkânı sağlayan film ve dizi sektörü zor bir dönem geçiriyor. Pandeminin çekimlere etkisi mekân tercihleri, kamera seçimi, oyuncu performansları, buluntu görüntü kullanımı benzeri pek çok unsurda kendisini gösterecek.

Kozmik korkuyla ilgili her listede bulunan ve listelerdeki tek çizgi roman olmasıyla da göze çarpan
Junji İto’nun Uzumaki adlı mangası muhteşem anlatısı, karakterlerin bedenlerinin geçirdiği dönüşüm
ve tekinsizliği ile kayda değer.

Seyirciyi sürpriz bir sonla ters
köşeye yatırmasıyla tanınan
M. Night Shyamalan’ın korku türüne katkısı, filmleri ve bilindik motifleri başarıyla harmanlandığı Apple TV+ dizisi Servant üzerine.

Farklı bir strateji ve farklı bir kas hafızası isteyen dövüş oyunlarının tümünü çatır çatır oynayabilen iki şampiyon e-sporcu üzerine.
J.K. Rowling’in transfobisi bir yana SonicFox ile Dragon iyi ki varlar.

‘Açık dünyada hayatta kalma zanaatı’ türü oyunlardan Don’t Starve, Minecaft’a iyi bir alternatif. Ölüp hayalete dönüştükten sonra oyunu bilgisayar hafızasından öfkeyle silseniz de uzun süre küs kalamayabilirsiniz.

Olaylar kıyametten yüz yıl sonra geçiyor. Şehir planlama ve teknoloji epey ilerlemiş. Aşırı zenginler yüksek yerlerde yaşarken aşağıda patlamaya hazır bir kitle sefalet içinde. İnsan kendini cyberpunk bir evrende buluyor.

Küresel olarak yaşanan süreç,
KC Green’in bir çizgi hikâyesini ve ondan türetilen meme’i akla getiriyor.
Yangının ortasında kahveden
bir yudum alıp gülümsemeyi ihmal…

Bilgisayar başında çalışırken huzur dolu bir çalışma müziği dinlemek, işten kaçmak için arada canlı sohbet penceresine takılmak, tüm bunları yaparken de kendine arkadaş isteyenler için tasarlanmış YouTube kanalı ve “study girl” üzerine.

Bir kuşağın kendi doğrusunu tek doğru kabul etmesi, kendinden sonra gelen kuşakları “bozuk” bulması, hayat tercihlerinin tartışma konusu olması ve bunların hip hop kültürüne yansımaları üzerine: “…Yaşlıyım / Çok yaşlıyım / Yarına kapalı bir kapıyım / Paslıyım…”

Yetersizlik, paranoya ve karamsarlık… The Outer Limits’i ıskalamamak gerek, çünkü harika bir maceraya katılmak, iç dünyadan dış limitlere ulaşan şaşkınlık ve gizemi tecrübe etmek için birebir.

Spotify 2019 kullanıcı özetleri, müzik dinleme alışkanlıklarına ilişkin önemli veriler sunuyor. İnsan, New York’ta olan bitenleri ustaca anlatan Nas’ı değil de Ankara’yı iyi ifade Aga B’yi en çok dinler bulabiliyor kendini.

Bir ülkedeki oyuncu davranışlarını
bir başka ülkedekinden ayırmak mümkün mü? Türkiye’deki oyun kültürünü var eden, dönüştüren etkenler neler? Oyunların milliyetçi pratiklerle ilişkisi nasıl?

#MeToo hareketi oyun endüstrisinde de etkisini gösteriyor. Çevrimiçi nefretle savaşmanın yolları araştırılıyor.
Öte yandan çevresindeki insanlara zarar verdiği kanıtlanan ünlülerin bazı hayranları taraf seçerken yanılıyor.

Dünya hızla değişirken, yeni müzikal altyapılar üretiliyor ve içerik değişen kültürü yansıtıyor. Değişim Rüzgârları’nı dinleyip, durumu Rocko gibi
kabul etmek gerekiyor belki de.