Yataylık fikrinin modernlik ve postmodernlikle bağı, yatay olanın patetik olanla ilişkisi, yataylık ile tekrarın tekrarı ve yenilik arasındaki bağlantı ve dahası üzerine notlar.

En büyük film müziği bestecilerinden biri kabul edilen, film müziklerinin filmden ayrı birer sanat eseri olarak kabul görmesini sağlamış, çoğu film müziği çalışması klasikleşmiş İtalyan bestekâr Ennio Morricone’ye dair.

Gümüşlük Akademisi’ne, Z kuşağına, canlı olarak arşiv izleme deneyimine ve bu yüzyılın sinemasına dair notlar.

İlhan Usmanbaş hakkında yapılan belgesel film Modernist: Usmanbaş’a, beklenmedik hastane ziyaretlerine, İlhan Mimaroğlu’nun 8mm filmlerine ve Mimaroğlu Remix Project’e dair.

« Sahnede sanki yaşamak için [...] doğal bir biçimde müzik icra etmekten ziyade, bir anda herkesin ortasında kalakalmış ve artık müziğini paylaşmaktan başka çaresi kalmayan birisi gibi şarkı söylüyor. »

İlhan Mimaroğlu’nun 8mm filmlerinin otuzun üzerinde sanatçı tarafından işlenmesiyle oluşturulmuş deneysel bir proje üzerine kavramsal bir serimleme.

No wave ile birlikte pratiği müziğe dair olanlar kamera arkasına geçti; oyuncu olarak bilinen simalar boyunlarına gitar astı. O zamana değin ne film çekmiş ne de müzik yapmış olanlar da oyuncu olarak kamera önüne geçti.

« 50’li yıllarda dışarıdan bakanlara sadece tehlikeyi çağrıştıran ama oradaki kültürü örenler için çok başka anlamlara sahip mahallerde yaşayan, New York’taki public house’ların ve sokakların ritmini en saf hâliyle duymamızı sağlayan altı çocuk. »

İzmir’de yeni evini arayan VHS kasetlere, ZeN’in Bakırköy Akıl Hastanesi’ndeki konserine, Mimaroğlu remiks filmlerine ve dahasına dair.

« Yazı neyi kanıtlar sevgili okur, belki hiçbir şey okuduğun şekliyle yaşanmadı. Tıpkı yaşam gibi. »

Pek çok altkültür hareketinin beşiği olan Ankara’da altkültürün yeni soluklarının izinde Roll dergisinden Yermekân’a uzanan bir keşif yolculuğu.

« ‹ Siyasetin güzeli nedir? › diyeceksiniz. Daha önce anlattım oysaki bu dergide. Örnekleri gani gani artırmak mümkün. Gezi, vicdani ret hareketi, ekolojik hareket akla ilk gelen örnekler. Çünkü bunların hepsi, bugünden bakınca bile birer siyaset konçertosu. »

Seri üretilen veya bire bir kopyalanabilen kültür ürünlerinin
az sayıda tüketilmiş olanlarının makbullüğü üzerine.

« Vakitlerin külü bile tükenmiş sanki, zaman bir gondola binmiş, hem ruhumu hem aklımı bulandırıyor. Yürüyorum, yürümek iyi geliyor. Ama korkarım aç kalacağım. »

Türkiye’de modern müziğin öncülerinden İlhan Usmanbaş’ı odağına alan 20. Yüzyılın Sesleri: Usmanbaş vesilesiyle Bülent Arel’e, belgesel film yapımının zorluklarına, 20. yüzyıla, gizemli bir filme ve dahasına dair.

« Siz eskiler gibi aslen inanmadığımız davalara inanmış rolü yaparak
kendi kabahatimizi trajik bir
duruşa, kahramanca bir şeye dönüştüremiyoruz. »

Budapeşte’de ortaya çıkmış, Macaristan’ın yeraltı müzik sahnesi ve altkültürünün etkisiyle şekillenmiş fanzinler üzerine bir keşif anlatısı.

« Karşı devrimcilik üzerine çalışıyorum, bir de kişi kültü nedir, birey aşırı yüceltildiğinde nasıl tirana dönüşür, bunu anlamaya zorluyorum kendimi. Ses. Çok daha kolay. »

« Nihayet rejim değişti. Ama halk iradesinin yansımasından çok yatırımcılar böyle istediği için bu sonucu aldık gibi sanki. »

« Müzikte bindirme yapmak, bir eşzamanlılık içerisindeki kümelenmenin karşısına ve karşısında izole edilebilecek farklı nitelikte bir ses materyali ya da farklı nitelikte bir kümelenmenin estetik bir itkiyle konumlandırılma işlemidir. »

« Müziğe övgüyü birçok farklı düzlemden hareketle geliştirebiliriz, hem kişisel hem de toplumsal akışın yeniliklere gebe ve doğum sancılarıyla dolu olduğu on yıl, 2013 ile 2023 arası düzlemimdir şimdi. »

Geleceğin usulca yittiği bir gerçekliği maddi hâle getirir vaporwave: Var olmayan bir geleceği metalaştırır.

« Anlamlara ve amaçlara iman ederek, müşterek mücadeleler vereceğim. Ancak o zamana kadar, burada Mount Kimbie’yleyim. Yaşamın ötesinde, onun üçüncü boyutunda, her şeyin birkaç anlığına durduğu ve donduğu yerde. »

Özge Ertal’ın naif sesi, melankolik ruhu, tepkisel şarkı sözleri ve minimal, duygu dolu ama bir yandan da sakin müziği üzerine.

Billie Eilish’in René Descartes’ın felsefesine anıştırmada bulunarak benlik sunumu, çoklu benlikler, fazla düşünüldüğünden düşünemez hâle gelmiş beden ve benzeri temaları ele aldığı Therefore I Am klibi üzerine.

Buluntu ses, video, fotoğraf ve illüstrasyonların toplamından oluşan, siber uzay ile reel mekânı iç içe geçiren milenyal çocukluk deneyimini estetize eden ve geleceğin imgelemini antik yüzyıllarınkiyle kesiştiren bir müzik.

Acid techno’nun ve hard techno’nun genel özelliklerini aşırılaştırmanın yanı sıra endüstriyel müziğin elektronik bir türevini oluşturur industrial techno.

« Her şey gibi sanatı da yutmaya yönelik sınırları durmaksızın genişleyen kapitalist karantina bölgesinden kaçmanın yolu, makineden bile daha hızlı ivmelenmektir artık. »

80’leri kasıp kavuran Reagan-Thatcher devriminden sonra herkesin sert bir şeye ihtiyacı vardı olanları unutmak için. Bir 90’lar amnezisi olarak hard techno.

Detaylı müzik analiz ve yorumları yerini puanlama ve listelemelere bıraktı.

Video kliplerde, ön plana çıkmasa da alttan alta varlığını sezdiren şey hareketli görüntü ile müzik arasında öngörülemez ilişkiler kurmaktan çok içerik ile reklamı birbirinden basbayağı ayırt edilemez hâle getirmek değil mi?

Yalnızca bir müzik değil, sessel yollarla sağlanan halüsinojenik bir ruh hâli acid techno: Dini ritüel ile elektronik müziğin vecd dolu bir bileşimi. Diyonizyak LSD.

2000’lerden sonra müzik eleştirisi giderek tanıtım ve tüketim odaklı bir pratiğe dönüştü. Müziğin eleştirisi müziğin reklamına evrildi. Peki, müzik eleştirisinden bugün ne anlıyoruz?

Sessizliğin üzerinde değil de sesin üzerinde bestelenen, es ile sesin daha en baştan takas edildiği bir müzik; Bernd Alois Zimmermann’ın Stille und Umkehr isimli eseri üzerine.

Bu yıl bir değişikliğe gidip yıl sonu listesini kitaplar değil müzik albümleri üzerine yaptık. Okunabilir değil dinlenebilir materyalden oluşan ve en önemlisi de anında erişimi mümkün bir liste içeriği söz konusu bu yıl. Ama değişen bir şey olduğu gibi değişmeyen bir şey de var pek tabii: Listenin rengârenkliği. Her editörün kendi davetlilerinin katkısıyla oluşan liste metal müzikten klasik müziğe, caz müzikten pop müziğe, punk’tan rap’e, rhytm and blues’dan indie’ye dek pek çok müzik türüyle dolu. Öngörülmemiş bir çokseslilikten mülhem diyelim. Liste yine manifold, fakat bu defa sesli de!

« [M]üzik, çeşitli mesafe ölçümleriyle oluşturulan zaman denen ağın işitsel olan algı sınırlarına çekilmesi ve çekilmemesi arasına kendisini yerleştirir; ses ile sessizlik arasına durmaksızın çekilen çeşitli sınırlar şeyi müzik yapar. »

Sarkis’in SONSUZ’u retrospektifi yapılması imkânsız olan zira kendi retrospektifini kendi yapan bir sanatın özfarkındalığa kavuştuğu ve ebedi jest ve göstergesini tanıdığı bir ânı işaretler: Belleğin daimi nesnesi olarak sonsuz.

« ‹ Bu da müzik mi? › veya ‹ Bu da sanat mı? › gibisinden cevap aramayan, yargılayıcı olduğu düşünülebilecek sorular ne nesneye ne de nesneye şekil veren, verdiği düşünülen kişiye bir eleştiridir. Soru içe dönüktür ve yanıtı dışarıda, ötekinde değildir. »

Rap müziğin Türkiye’de yaygınlaşan yeni icra türü ile on yıl öncesinin arabesk rap şarkıları arasındaki büyük benzerlik ve arabesk rap ile arabesk kültüründen beslenen rap arasındaki fark üzerine.

« Sessel düşlem müziğin yegâne sessiz hâlidir [ve] göndermesini belleğin huzurunda tarihe karışmış sesselliklere yapar. […] Gerçekliğin birtakım kesitlerindeki gerçek olarak kabul edilebilen şeylerle vuku bulan sanal bir performansın adıdır sessel düşlem. »

Öncesini bildiğimiz bir hikâyenin, önceden dinlediğimiz bir ses parçasının yeniden işlenmesidir (slowed+reverbed). Peki böylesine bir müdahaleyle müziğin bir kere daha gerçekleştirilmesi müzisyenin artık mekâna yoğunlaştığının göstergesi midir?

Rondo nakaratı müziğin asal jestidir. Müzik her zaman biraz da tekrardaki farkla, tekrarın farkıyla ilgili olmuştur.

« [M]üziğe mutlak bir özgürlük tahsisi için, onu geçmişin tortusallığından azat etmek için zaman-mekâna kasti bir müdahalenin gerçekleştirilmemesi gerekir; müziğin özgür olabilmesi için müzik yapılmaması gerekir. »

Eilish Çalışmaları dahilinde araştırma yapanlar için sorular: Your Power adlı video klipte öznenin (ve nesnenin) konumu ne? Kamera ile Eilish arasındaki etkileşim ne türden? Şarkının konusu video klibin biçimiyle nasıl ilişkileniyor?

Notasyon göstergeseldir, dizgesel ve düzgüseldir; yöntemli bilgi yaratımı yapar. Sesi görsele indirger ve hâliyle belgeseldir. Ancak sınırlılığı zaman-mekânın sınırsızlığını yansıtmaya çalışırken her daim yetersiz kalacaktır, sesi de hatalı olmakla suçlayacaktır.

Kabalayla, operayla, transestetikle, deontolojiyle, transandantalizmle ve dahasıyla hemhâl bir black metal.

Elina Brotherus’un Large de Vue başlıklı sergisi, fotoğraf ile videoyu müziğe referansla kurup kurgulayan, sesi imgenin modeli kılan bir çalışmayı temsil ediyor. İmgeyi sonik bir tasarımın nesnesi bilip kendince noetikleştiriyor.

Sistemik gürültünün kontrpuanını, baskın perdesini, çoksesli türevini üreten ve nesnesi olarak aldığı şeyi, gürültüyü sistematikleştiren bir müzik.